De Nijmeegse droom

In Nijmegen is er één droom die magischer is dan alle andere: de KNVB Beker. Voor N.E.C. is het bekertoernooi door de jaren heen een aaneenschakeling geworden van mooie avonturen en prachtige feesten, maar helaas ook van teleurstellingen. Vijf keer ging het in de allerlaatste wedstrijd mis.

Maar de liefde voor de club en de hoop op die ene overwinning blijken onverwoestbaar. Nu de Nijmeegse ploeg zich opmaakt voor de historische zesde finale tegen AZ op 19 april 2026, is het de hoogste tijd om de geschiedenis in te duiken. Dit is het complete bekerverhaal van N.E.C. Nijmegen: een verhaal over vallen, opstaan en de eeuwige jacht op die ene beker.

Valse hoop (1972/1973)

Onder leiding van de legendarische trainer Wiel Coerver had N.E.C. een geweldig elftal staan. De Nijmegenaren speelde prachtig voetbal en de ploeg zat vol talent, met smaakmakers als Jan Peters en Cas Janssens. Tegenstander NAC Breda werd door de media gezien als de duidelijke underdog. Heel Nederland verwachtte op die 31e mei eigenlijk een groot Nijmeegs feest in De Kuip.

De route naar de finale: N.E.C. stroomde in de tweede ronde in en had een zware route naar Rotterdam, waarbij de ploeg afrekende met enkele topclubs uit die tijd.

• Tweede ronde: N.E.C. - Go Ahead Eagles: 1, 0
• Achtste finale: N.E.C. - SVV: 2, 0
• Kwartfinale: N.E.C. - Feyenoord: 1, 0
• Halve finale: AZ '67, N.E.C.: 0, 1

De finale: Wat de beloning voor een topseizoen had moeten zijn, werd een behoorlijke nachtmerrie. N.E.C. vloog er vanaf het eerste fluitsignaal in en was de baas op het veld, maar de bal wilde er simpelweg niet in. De keeper van NAC, Jan de Jong, keepte de wedstrijd van zijn leven en leek niet te kloppen.

Aan de andere kant ging het na tien minuten al mis. N.E.C.-doelman Harry Schellekens, normaal super betrouwbaar, zat er helemaal naast bij een hoekschop. De bal glipte door zijn vingers en Stanley Bish kon zo de 1-0 binnentikken. De Nijmegenaren raakten niet in paniek en bleven aanvallen, maar hadden dikke pech in de afronding. Een kwartier voor tijd viel de definitieve klap. Addy Brouwers van NAC gleed uit tijdens een counter, maar wist de bal vanaf de grond op wonderbaarlijke wijze in de kruising te schieten. Eindstand: 2-0 voor NAC. N.E.C. speelde het beste voetbal, maar de beker ging naar Breda. Onverdiend, maar daar koop je helaas niks voor.

De dubbele confrontatie (1982/1983)

Het seizoen '82/'83 was er eentje om snel te vergeten, maar tegelijkertijd eentje om nooit meer los te laten. In de competitie draaide de ploeg voor geen meter, wat resulteerde in een pijnlijke degradatie naar de Eerste Divisie. Maar in de beker? Daar leek N.E.C. wel onverslaanbaar. De beloning was een finale over twee wedstrijden tegen het grote Ajax van Johan Cruijff en Marco van Basten.

De route naar de finale: Vanaf de kwartfinales ging het toernooi over twee wedstrijden per ronde (een uit- en thuisduel). N.E.C. moest in de kwart- én halve finale zenuwslopende strafschoppenseries overleven nadat beide ploegen één keer gewonnen hadden.

• Tweede ronde: N.E.C. - SC Cambuur: 3, 0
• Achtste finale: N.E.C. - De Graafschap: 2, 0
• Kwartfinale: FC Wageningen (1, 3 verlies uit, 2, 1 winst thuis, N.E.C. wint na strafschoppen)
• Halve finale: FC Haarlem (2, 2 gelijk uit, 0, 0 gelijk thuis, N.E.C. wint na strafschoppen)

De finale: Het krachtsverschil was simpelweg te groot. In de heenwedstrijd in Amsterdam won Ajax vrij simpel met 3-1, al hield het doelpunt van N.E.C.'er Henk Mulderij de Nijmeegse hoop nog een beetje levend.

Precies een week later, op 17 mei, zat De Goffert vol met 22.000 supporters. Ondanks de degradatie geloofde heel Nijmegen in een wonder. Dat wonder was helaas snel voorbij. Gerald Vanenburg zette Ajax met twee mooie goals op voorsprong. Henk Grim liet De Goffert nog één keer ontploffen met een rake penalty, maar een hard afstandsschot van Johan Cruijff besliste de wedstrijd: 1-3.

N.E.C. verloor de finale en degradeerde. Maar omdat Ajax landskampioen was en al Europees voetbal mocht spelen, kreeg Eerstedivisionist N.E.C. het Europese ticket in handen. Dat zorgde in het seizoen erna voor die legendarische Europese duels tegen het grote FC Barcelona.

David tegen Goliath in De Kuip (1993/1994)

Begin jaren negentig zat N.E.C. in een flinke sportieve dip en kwam de club uit in de Eerste Divisie. Toch flikte het team van trainer Jan Pruijn in het seizoen '93/'94 iets onmogelijks. N.E.C. bereikte als absolute underdog de eindstrijd tegenover het sterrenteam van Feyenoord met spelers als Gaston Taument, Henrik Larsson en John de Wolf.

De route naar de finale: Dit bekerseizoen staat voor altijd in de geschiedenisboeken, met een knappe reeks uitoverwinningen en als ultiem hoogtepunt de gigantische stunt in de halve finale, waar N.E.C. titelverdediger Ajax in hun eigen stadion wist te verslaan.

• Tweede ronde: N.E.C. -FC Lisse: 2, 1
• Derde ronde: De Treffers, N.E.C.: 1, 3
• Achtste finale: De Graafschap N.E.C.: 1, 2
• Kwartfinale: ADO Den Haag, N.E.C.: 1, 3
• Halve finale: Ajax, N.E.C.: 1, 2

De finale: De Nijmeegse tactiek op 12 mei was helder: compact verdedigen en hopen op een snelle uitbraak. Maar dat plan kon na zeven minuten al de prullenbak in. Doelman Wilfried Brookhuis, normaal de rust zelve, kwam te hard zijn doel uit en liep een speler van Feyenoord omver. De scheidsrechter gaf direct een penalty en het stond 1-0.

Feyenoord dacht de buit al binnen te hebben, maar de Nijmegenaren gaven niet op. Er werd met hart en ziel gestreden en de club uit de Eerste Divisie drukte Feyenoord af en toe flink naar achteren. Pas in de 81e minuut viel de beslissing toen John van Loen de 2-0 binnenkopte. Bennie Dekker scoorde in de 90e minuut nog de dik verdiende 2-1, maar er was geen tijd meer over voor een slotoffensief. N.E.C. verliet Rotterdam supertrots, maar wéér zonder beker.

De Australische muur (1999/2000)

Alles leek erop te wijzen dat het in 2000 dan eindelijk het jaar van N.E.C. zou worden. Grote clubs als PSV, Ajax en Feyenoord lagen er al uit. De ploeg trof Roda JC in de finale. De Limburgers speelden heel zakelijk en hadden in het hele toernooi nog geen tegendoelpunt hoeven incasseren.

De route naar de finale: Een overtuigende reeks wedstrijden. Spits Jack de Gier scoorde aan de lopende band en pas in de halve finale kreeg N.E.C. het écht lastig.

• Groepsfase: Winst op Be Quick '28 (5, 2), VVOG (6, 0) en HSC '21 (1, 0)
• Tweede ronde: N.E.C. - Spakenburg: 3, 0
• Derde ronde: sc Heerenveen, N.E.C.: 1, 2
• Achtste finale: N.E.C. - Excelsior: 1, 0
• Kwartfinale: N.E.C. - Dordrecht '90: 2, 0
• Halve finale: AZ, N.E.C.: 1, 1 (N.E.C. wint na strafschoppen)

De finale: Op 21 mei 2000 had N.E.C. veruit het meeste balbezit, maar het zat opnieuw niet mee. Na 19 minuten kopte Bob Peeters Roda op voorsprong. Daarna was het eigenlijk alleen maar rood, groen en zwart wat de klok sloeg. Er kwamen enorme kansen via Maikel Renfurm en Jack de Gier, maar de Australische keeper Zeljko Kalac keepte de wedstrijd van zijn leven. Ballen die onhoudbaar leken stopte hij keer op keer.

Terwijl N.E.C. in de slotfase alles naar voren gooide om de gelijkmaker te forceren, viel de goal aan de andere kant. De scheidsrechter gaf in de 89e minuut een strafschop aan Roda na een foutje achterin en de 0-2 werd keihard binnengeschoten. De droom viel wéér in duigen.

Die ene droom (2023/2024)

Na 24 jaar wachten stond N.E.C. eindelijk weer in de finale. Tegenstander: Feyenoord, spelend in hun eigen Kuip. De Nijmeegse formatie draaide een geweldig seizoen in de Eredivisie en het vertrouwen binnen de club en bij de aanhang was enorm.

De route naar de finale: Een efficiënte route waarbij N.E.C. vaak op het vertrouwde gras in De Goffert speelde. De ploeg wist overtuigend af te rekenen met lastige tegenstanders en de Friese droom van SC Cambuur spatte uiteen na een zenuwslopende verlenging.

• Eerste ronde: N.E.C. - Roda JC: 5, 3
• Tweede ronde: GVVV, N.E.C.: 1, 6
• Achtste finale: N.E.C. - Go Ahead Eagles: 2, 1
• Kwartfinale: N.E.C. - ADO Den Haag: 3, 0
• Halve finale: SC Cambuur, N.E.C.: 1, 2

De finale: 21 april 2024, N.E.C. begon fantastisch. Na een half uur schoot Tjaronn Chery raak en het massaal meegereisde uitvak ontplofte van vreugde. Maar de VAR greep in: nipt buitenspel.

Daarna lag de wedstrijd twee keer lang stil door vuurwerk en een brandend spandoek in de gracht. Zonde, want dat haalde N.E.C. totaal uit het ritme. In de tweede helft kwam Feyenoord op een 1-0 voorsprong via een bal die net via de paal binnenviel. De Nijmegenaren kregen weer hoop toen Yankuba Minteh van Feyenoord in de 72e minuut een rode kaart kreeg, maar het mocht niet baten. Feyenoord-doelman Timon Wellenreuther hield met een paar magistrale reddingen de 1-0 voorsprong voor de Rotterdammers vast. Voor de vijfde keer keerde N.E.C. met een gebroken hart terug naar Nijmegen.

Nooit opgeven

Eerlijk is eerlijk: de statistieken doen best een beetje pijn. N.E.C. heeft een record in handen dat niemand in Nederland wil hebben. Vijf keer in de finale staan en die felbegeerde dennenappel nog nooit winnen.

Soms was het gewoon pech, soms was de tegenstander net iets sterker en soms gebeurden er dingen op het veld waar niemand invloed op had. Maar deze bekergeschiedenis is absoluut geen deprimerend verhaal. Het bewijst juist de enorme veerkracht van de club: Nijmegen geeft nooit op. Waar supporters van andere clubs misschien cynisch zouden worden na zoveel teleurstellingen, blijft De Goffert onverminderd dromen. Zodra er weer een nieuw bekertoernooi start, begint het in de Keizerstad direct te kriebelen.

Die lege plek in de prijzenkast is een litteken, maar vooral een gigantische motivatie. Aan elke vloek in de sport komt namelijk een keer een eind. Ooit breekt de dag aan dat die beker écht mee de bus in gaat richting de Goffert. Tot die tijd blijft N.E.C. met onvoorwaardelijke trots en passie jagen op dat felbegeerde zilverwerk.

En die tijd? Die is wellicht aangebroken...

Zes keer scheepsrecht? (2025/2026)

En dan is het zover: de zesde bekerfinale is een feit. Onder leiding van Dick Schreuder heeft N.E.C. zich ontwikkeld tot een sensatie. Het absolute hoogtepunt vond begin maart plaats, toen de kolkende Goffert het decor was van een magische voetbalavond. Regerend en toekomstig landskampioen PSV werd in een meeslepend voetbalgevecht met 3-2 aan de kant gezet dankzij doelpunten van Bryan Linssen, Eli Dasa en Başar Önal. Het bewees maar weer eens dat de Nijmeegse bekerkoorts ongeneeslijk is.

De route naar de finale: Een bijzondere route, waarin de ploeg zich langs meerdere stugge amateurploegen moest knokken en de regerend landskampioen op eigen veld versloeg. Tot aan de wedstrijd tegen PSV verdiende deze campagne absoluut niet de schoonheidsprijs, maar in de beker telt maar één ding: resultaat.

• Eerste ronde: Rijnsburgse Boys, N.E.C.: 2, 3
• Tweede ronde: AFC Amsterdam, N.E.C.: 1, 3
• Achtste finale: De Treffers, N.E.C.: 1, 2
• Kwartfinale: N.E.C., FC Volendam: 1, 0
• Halve finale: N.E.C., PSV: 3, 2

Op zondag 19 april 2026 reist Nijmegen voor de zesde keer massaal af naar De Kuip, ditmaal voor de ontknoping tegen AZ Alkmaar.

Ja, die droom van jou en mij is echt.