De Goffert als kathedraal

Midden op de Open Dag van 28 juni 2025 kreeg algemeen directeur Wilco van Schaik de sleutel van De Goffert overhandigd door burgemeester Hubert Bruls. Geen symbolische geste, maar een echte transactie: na tientallen jaren waarin het stadion eigendom was van de gemeente Nijmegen, is N.E.C. sinds die dag zelf de eigenaar. Wie op de tribune stond, voelde het misschien niet direct, maar hier veranderde iets fundamenteels. Voor het eerst is het huis van de club ook echt van de club. En precies vanuit dat eigenaarschap ontvouwt zich nu het meest ambitieuze bouwplan in de moderne clubgeschiedenis: Goffert Evolutie.

Van gemeentebezit naar club-eigendom

De aankoop is meer dan een boekhoudkundige verschuiving. N.E.C. betaalde een koopsom van 4,5 miljoen euro aan de gemeente, en omdat de club daarbij ook de erfpachtrechten afkocht, kwam het totale bedrag boven de zes miljoen euro uit. Dat is de prijs van zelfbeschikking. Wie eigenaar is, bepaalt zelf het tempo, de ambitie en het karakter van de verbouwing en hoeft niet langer aan de leiband van een gemeentelijke begroting te lopen. Het is een kantelpunt: van een club die haar stadion huurde, naar een club die haar eigen toekomst kan verbouwen.

Karakter boven nieuwbouw

En juist bij die toekomst maakt N.E.C. een opvallende keuze. Waar andere clubs dromen van een compleet nieuw stadion, een gladde, moderne arena aan de rand van de stad, kiest N.E.C. nadrukkelijk voor verbouwen. De Goffert dateert uit 1939, en dat verleden wordt niet weggepoetst maar juist gekoesterd. In de plannen, gebundeld onder de naam Goffert Evolutie en uitgewerkt door A&E Architecten onder de noemer "De Nieuwe Goffert", keert een reeks karakteristieke elementen terug:

• De iconische toren van het stadion, verwerkt in het nieuwe ontwerp.
• De historische stadionklok.
• De oude trapopgangen.
• De karakteristieke Hazenkamppoort, die in ere wordt hersteld als herkenbaar onderdeel van de stadionidentiteit.
• De oude tunnel met de olympische ringen aan de Goffertparkzijde, die behouden blijft.

Dat is geen bouwkundige keuze, het is een identiteitskeuze. Een nieuwe schoenendoos aan de snelweg zou capaciteit en comfort brengen, maar zou de ziel van De Goffert achterlaten. Door binnen de bestaande grenzen te groeien, houdt N.E.C. vast aan wat een stadion tot dít stadion maakt: de ligging in het groene Goffertpark, de sfeer die je nergens anders namaakt, de geschiedenis die in de betonnen trappen zit. De club belooft dan ook dat het groene karakter van het park behouden blijft en dat er geen groen verloren gaat.

De cijfers: stap voor stap naar zeventienduizend

De groei gaat in fasen, en juist dat past bij de filosofie: geen grote sprong, maar een evolutie. In de eerste fase worden de tribunes richting het veld uitgebouwd en de grachten rond het veld gedempt. Dat levert ongeveer 2.400 extra plaatsen op en tilt de capaciteit van de huidige 12.500 naar zo'n 15.000. In een tweede fase volgen een vernieuwd hoofdgebouw en een uitbreiding van de Hazenkamptribune, waarmee De Goffert doorgroeit naar 17.500 plaatsen, vijfduizend erbij ten opzichte van nu.

Daarmee is de ambitie niet uitgeput. Rond de aankoop sprak Van Schaik openlijk over een verdere groei richting 18.000 en zelfs 20.000 toeschouwers, en op de lange termijn droomt hij hardop van uitbreiding op de korte zijden tot zo'n 22.000. Dat zijn nadrukkelijk toekomstbeelden en geen vastgestelde bouwtekeningen, maar ze laten zien hoe hoog N.E.C. de lat durft te leggen, zonder de grenzen van het park te overschrijden.

Als succes de bouw in de weg zit

De pijnlijkste spanning zit niet in de stenen, maar in de agenda. De eerste fase zou oorspronkelijk deze zomer van start gaan, maar die planning is definitief van tafel. De reden is er een die elke supporter met gemengde gevoelens leest: het gaat te goed. Door het bereiken van Europees voetbal heeft de organisatie er werk bij gekregen, en volgens Van Schaik zou het combineren van sportieve verplichtingen en bouwplannen "te risicovol" zijn. Je wilt niet, zo is de gedachte, dat de UEFA halverwege een verbouwing constateert dat er in De Goffert niet gespeeld kan worden.

Daar komt financiële onzekerheid bovenop. De eerste fase vraagt om ongeveer 14 miljoen euro, terwijl de volledige verbouwing wordt geraamd op zo'n 60 miljoen. Bovendien vereist het project een onherroepelijke omgevingsvergunning en de rondgemaakte financiering, beide nog niet binnen.

• Oorspronkelijke start eerste fase: zomer 2026.
• Nieuwe planning eerste fase: juni tot december 2027 (ruim een jaar uitgesteld).
• Geraamde totale duur van de verbouwing: ongeveer zeven jaar.
• Kostenraming totale project: circa 60 miljoen euro.
• Kosten eerste fase: circa 14 miljoen euro.

Zo ontstaat de wrange paradox: juist de sportieve bloei die om een groter stadion schreeuwt, meer vraag naar kaarten, volle tribunes, Europese avonden, maakt het bouwen op dit moment onmogelijk. Groei botst met groei.

Duurzaam, maar op z'n Nijmeegs

Wat vooruit wijst, is dat N.E.C. de verbouwing ook aangrijpt om te verduurzamen: er wordt gewerkt met duurzame, onderhoudsarme materialen, en het geheel blijft binnen de bestaande grenzen van het stadion. Het is geen groene marketing over een nieuwbouwvisioen, maar iets bescheideners en eerlijkers, een oud stadion klaarmaken voor de volgende decennia zonder het park eromheen op te offeren.

Conclusie

De Goffert wordt geen nieuw stadion. En dat is precies het punt. N.E.C. had kunnen kiezen voor de gladde weg, een moderne arena, meer stoeltjes, meer omzet, minder ziel. In plaats daarvan wordt de toren behouden, keert de Hazenkamppoort terug, blijft de klok tikken en houdt het park zijn groen. Dat de eerste fase is uitgesteld door sportief succes en onzekere financiering is een tegenvaller, maar geen breuk met de gedachte erachter. Nu de club voor het eerst zelf eigenaar is, mag ze zelf bepalen wat De Goffert is: geen schoenendoos, maar een stadion met een geheugen. Voor wie op de tribune staat, is dat misschien wel de belangrijkste bouwtekening van allemaal.