In gesprek met: Niki Zimling

Voor veel voetballers is een huurperiode een noodzakelijk kwaad, maar voor Niki Zimling bleek het in de zomer van 2010 zijn absolute redding. De Deense middenvelder verruilde de kleedkamer van de Italiaanse Serie A (Udinese) voor het gemoedelijke Nijmegen. In De Goffert vond hij niet alleen zijn plezier terug, maar legde hij ook de basis voor een indrukwekkend vervolg van zijn carrière langs topclubs als Club Brugge en Ajax, en een memorabel Europees Kampioenschap. In gesprek met Goffertpraat blikt de kersverse succestrainer van AC Horsens terug op een cruciaal jaar.

Het seizoen 2010/2011 was voor N.E.C. een uiterst vermakelijk jaar. Onder leiding van trainer Wiljan Vloet draaide de ploeg verdienstelijk mee in de Eredivisie. Het was het seizoen waarin doelman Jasper Cillessen definitief doorbrak, cultspits Björn Vleminckx zich met 23 treffers tot topscorer van Nederland kroonde en de ploeg steevast vooruit wilde voetballen. Die aanvalsdrang eiste een fundament op het middenveld. De overstap van het defensieve Italië naar Nederland was fors, maar Zimling voelde zich in Nijmegen direct op zijn plek. "Het was een compleet andere kleedkamer dan ik gewend was", herinnert de Deen zich. "De spelers waren vanaf de allereerste dag ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Mijn belangrijkste leermoment in dat hele jaar was eigenlijk heel simpel: weer écht leren genieten van het voetbal, na een bijzonder moeilijke en moeizame periode in Italië."

Gouden driehoek

Binnen de lijnen vormde Zimling een complementair middenveld met Bas Sibum en de creatieve spelmaker Lasse Schöne. In een competitie vol aanvallende intenties was de huurling degene die de balans bewaakte. "Tactisch gezien waren we drie totaal verschillende spelers, maar mentaal stonden we er exact hetzelfde in", legt hij uit over dat trio. "We wilden alle drie koste wat kost winnen en we waren bereid om elkaar overal op het veld te helpen. Ik probeerde als speler gewoon mijn steentje bij te dragen aan het team en de jongens om me heen te ondersteunen." Die onverstoorbare mentaliteit maakte hem geliefd op de tribunes in De Goffert. Gevraagd naar de wedstrijd die hem het meest is bijgebleven, wijst hij dan ook niet naar de uitslag, maar naar de entourage: "Ik herinner me niet per se één specifieke wedstrijd die er bovenuit springt, maar ik weet nog heel goed dat thuisspelen voor het Nijmeegse publiek altijd speciaal was."

Deens roggebrood en sterke banden

Zijn uitstekende spel in Nijmegen vormde de perfecte springplank. Zimling dwong een transfer af naar Club Brugge, speelde in de Bundesliga bij FSV Mainz 05 en keerde nog even terug in Nederland voor een huurperiode bij Ajax, waar hij zijn opwachting maakte in de Champions League. Het ultieme hoogtepunt volgde op het EK van 2012. Daar stond hij samen met zijn oude N.E.C.-maatje Lasse Schöne op het veld tijdens de iconische 1-0 overwinning van Denemarken op het grote Nederlands elftal.

Hoewel zijn voetbalreis hem kriskras door Europa bracht, hield de familie aan één specifieke traditie vast. "Mijn gezin en ik zijn heel avontuurlijk ingesteld. We voelen ons bevoorrecht dat we in zoveel verschillende landen en culturen hebben mogen leven", vertelt hij. "Maar er was één Deense gewoonte die we in Nederland in stand hielden: rugbrød, oftewel traditioneel Deens roggebrood. Als er familie of vrienden uit Denemarken op bezoek kwamen in Nijmegen, namen ze altijd stapels voor ons mee." Naast het voetbal hecht hij sowieso grote waarde aan de mensen om hem heen. "Een talent van mezelf waar ik echt trots op ben, is het opbouwen van relaties. Een aantal van mijn beste vriendschappen is ontstaan in de tijd dat we in het buitenland woonden, en we zijn vandaag de dag nog steeds heel erg close."

Van het veld naar de dug-out

Die sterke basis zorgde ervoor dat Zimling na zijn profcarrière probleemloos doorschakelde. Waar veel voetballers worstelen met het leven na de actieve sport, kreeg het beruchte zwarte gat geen vat op hem. "Ik bleef direct druk bezig en begon meteen aan het volgende hoofdstuk in mijn leven", stelt hij nuchter. Een loopbaan compleet buiten de sport is overigens nooit een serieuze optie geweest: "Ik heb altijd al in de voetballerij willen blijven. Dat was het enige wat ik wilde doen."

Inmiddels heeft hij die nieuwe roeping helemaal gevonden. Zimling is tegenwoordig eindverantwoordelijke bij het Deense AC Horsens, waarmee hij onlangs direct promoveerde naar het hoogste niveau. "Het is fantastisch om hoofdcoach te zijn van een eerste elftal, dat was altijd al mijn absolute doel toen ik met coachen begon. Ik neem veel dingen mee van álle plekken waar ik heb gespeeld en van elke trainer die ik heb gehad. Mijn droom is om écht een verschil te maken voor de spelers die ik train en om samen grote dingen te bereiken." Zijn belangrijkste boodschap voor die jonge generatie talenten weerspiegelt zijn eigen werkethiek perfect: "Je bent zélf verantwoordelijk voor je eigen ontwikkeling, en je bent simpelweg het product van je eigen voorbereiding."

Applaus voor N.E.C.

Ondanks zijn drukke bestaan als kersverse succescoach is Zimling N.E.C. nog altijd niet vergeten. "Ik herinner me Nijmegen als een ontzettend fijne stad, we hielden echt van de tijd die we daar hebben gehad." Ook de banden met de clubleiding bleven intact. Toen Carlos Aalbers – de man die hem in 2010 naar De Goffert haalde – terugkeerde als technisch directeur, stuurde de Deen hem direct een berichtje om hem succes te wensen. De huidige Nijmeegse opmars naar de subtop volgt hij met bewondering. "Het is geweldig om te zien dat de club momenteel zo'n enorm succes beleeft. Het is ontzettend interessant om te kijken naar de speelstijl die ze nu op de mat leggen."

Tot besluit heeft de oud-middenvelder nog een duidelijke boodschap voor de aanhang, met wie hij zestien jaar geleden zoveel mooie momenten beleefde: "Aan de supporters wil ik zeggen: blijf de club, het team en de trainer onvoorwaardelijk steunen. En bovenal, bedankt voor een geweldige tijd met jullie!"